دوشنبه ۰۱ خرداد ۱۳۹۶    0:0:0
آخرین بروز رسانی : ۱۳ ساعت پیش


 
banner defult
منابع دیجیتال
انتشارات كتابخانه
کتاب بهارستان
پيام بهارستان
شرايط پذيرش مقالات
شماره اول و دوم
شماره سوم
شماره چهارم
شماره پنجم
شماره ششم
شماره هفتم
شماره هشتم
شماره نهم
شماره دهم
شماره يازدهم
شماره دوازدهم
شماره سيزدهم
شماره سيزدهم پزشکي
شماره چهاردهم
شماره چهاردهم جلد دو
شماره پانزدهم
شماره شانزدهم
شماره هفدهم
شماره هجدهم
شماره نوزدهم
شماره بيستم
ويژه‌نامه ماليه و اقتصاد
شماره بیست و یكم
شماره بيست و دوم
نامه بهارستان
اسناد‌ بهارستان
سند پژوهی بهارستان
مطبوعات قديمي
The Parliament's Library

شماره اول و دوم
يادداشت سردبير
مجموعه مقالات
 
 
يادداشت سردبير

حیات یک مؤسسه علمی به نشریه‌ای است که منتشر می‌کند. این سخن درستی است و باید مؤسسات علمی و پژوهشی ما بر اساس آن عمل کرده و داشت‌ها و تولیدات علمی خود را در قالب یک نشریه وزین و سنگین عرضه کند.کتابخانه مجلس شورای اسلامی صاحب گنجینه مهمی از نسخ خطی، اسناد و کتابهای چاپی منحصر به فردی است که طی نزدیک به یک صد سال گردآوری شده است. این مجموعه می‌تواند منبعی برای نگارش انواع و اقسام مقالات کوتاه و بلندی باشد که هر کدام به نوعی روشنگر گوشه‌ای از ابعاد فرهنگ و تمدن اسلامی است.

آنچه در ارائه یک نشریه اهمیت دارد، اول منابع مورد استفاده (اعم از پژوهشگر، رشته مربوطه و مآخذ در دسترس)، دوم رعایت حال مخاطب و سوم شیوه ارائه (این که مجله گزارشی، مروری و یا پژوهشی).

در بخش شیوه باید گفت به جز قالب‌های معمول ارائه، شیوه های دیگری نیز وجود دارد که در قالب‌های تعریف شده رسمی برای مجلات علمی یا شبه علمی نمی‌گنجد. در این‌باره تجربه‌های دیگری از گذشته و حال وجود دارد که باید از آنها استفاده کرد. در گذشته تمدن اسلامی، نگارش مقاله یا آنچه که رساله نامیده می‌شد، مرسوم بود. زمانی که چند رساله از یک مؤلف یا چند مؤلف در یک مجلد صحافی می‌شد عنوان مجموعة الرسائل به خود می‌گرفت. این می‌توانست به معنای امروزی یک مجله اما گاهی گاهی باشد.

اما نوع دیگری از شیوه ارائه هم وجود داشت که عنوان «بیاض» یا «جُنگ» به خود می‌گرفت. یک کتابدار یا هر شخص عالم دیگری، از هر منبعی را که به دست می‌آورد، بخشی را گزینش کرده و در بیاض خود کتابت می‌کرد. مجموعه فراهم شده می‌توانست حاوی رسائل علمی، اشعار نایاب، تکه پاره‌هایی از یک متن ادبی، شرح حال شخص یا اشخاص متعدد و مطالبي از اين قبيل باشد. در حال حاضر ما صدها جُنگ در کتابخانه‌ها داریم که حاوی مطالب گزینش شده بی‌نظیری است که مع‌الاسف تاکنون کار جدی روی آنها صورت نگرفته است. در اینجا بنای سخن گفتن درباره جنگ نیست بلکه اشاره به نوعی شیوه ارائه است در قالب جنگ است. زنده کردن این شیوه ارائه می‌تواند فوائد خاص خود را داشته باشد به خصوص در جایی مانند کتابخانه مجلس که حاوی همه گونه اسناد و نامه‌ها و مدارک و نسخ و دواوین خطی چاپ نشده و غیره است. در این شیوه این ممکن است که مقاله پژوهشی هم درج شود اما در درجه اول، آنچه مورد نظر است رعایت پراکندگی و توجه به همه آن چیزهایی است که در یک جُنگ خواندنی وجود دارد. این شیوه است که ما در دوره جدید پیام بهارستان انتخاب کرده‌ایم. تهيه كردن گزارشها، مقالات، اسناد، تصاوير و هر آنچه در عين علمي بودن، مي‌تواند يك جُنگ را داشته باشد.

اكنون كه شماره اول و دوم اين نشريه در اختيار شما قرار مي‌گيرد، ممكن است كه آن را به طور كامل منطبق بر ادبيات جنگ ندانيد، اما هر چه هست، هدف ما انتخاب اين شيوه ارائه در انتشار اين نشريه و تلاش و براي فراهم كردن يك نشريه دست اول از ذخيره‌هاي كتابخانه مجلس يا ديگر منابع است.

طبيعي است كه درخواست ما از خوانندگان آن است كه در اين قالب، هر آنچه كه سودمند مي‌دانند، به ويژه از ميان اسناد و تصاوير و يادآوري نكات علمي- تاريخي و جز اينها، از يك صفحه تا چندين صفحه در اختيار ما بگذارند تا ديگر دوستداران بتوانند از آنها استفاده كنند. در اينجا از همه نويسندگان اين شماره و به خصوص تلاش ستودني آقاي كورش نوروز مرادي و همين طور جناب آقاي رضا سفيدكوهي (صفحه‌بند) و خانم مهربان ببري ديزج (حروف‌نگار) كه در كمترين فرصت اين شماره را آماده كردند سپاسگزاري مي‌كنم.

رسول جعفریان