دوشنبه ۰۱ خرداد ۱۳۹۶    0:0:0
آخرین بروز رسانی : ۱۳ ساعت پیش


 
banner defult
منابع دیجیتال
انتشارات كتابخانه
کتاب بهارستان
پيام بهارستان
شرايط پذيرش مقالات
شماره اول و دوم
شماره سوم
شماره چهارم
شماره پنجم
شماره ششم
شماره هفتم
شماره هشتم
شماره نهم
شماره دهم
شماره يازدهم
شماره دوازدهم
شماره سيزدهم
شماره سيزدهم پزشکي
شماره چهاردهم
شماره چهاردهم جلد دو
شماره پانزدهم
شماره شانزدهم
شماره هفدهم
شماره هجدهم
شماره نوزدهم
شماره بيستم
ويژه‌نامه ماليه و اقتصاد
شماره بیست و یكم
شماره بيست و دوم
نامه بهارستان
اسناد‌ بهارستان
سند پژوهی بهارستان
مطبوعات قديمي
The Parliament's Library

شماره سوم
يادداشت سردبير
مجموعه مقالات
 
 
يادداشت سردبير

با انتشار شماره اول و دوم مجله پیام بهارستان در شکل و شمایل جدید، و به دلیل تنوعی که داشت، با تشویق و استقبال دوستداران قرار گرفتیم. حقیقت آن است که این استقبال بیش از حد تصور و انتظار ما بود و از علائم آن این که بلافاصله پس از توزیع، هم تک فروشی گسترده‌ای داشت و هم آن که با سیل مقالات کوتاه و بلندی که حاوی نوعی اسناد و مطالب تازه و بکر بود، روبرو شدیم.

مقالات جدید به حدی زیاد بود که توانستیم شماره جدید را  تنها پس از گذشت یک ماه و نیم از توزیع رسمی شماره قبل، با بیش از یک هزار صفحه ببندیم.

يك انتقاد ترتیب مقالات یا به عبارتی، ناترتیبی آن بود. بسیاری از دوستان، از نشریه جدید، منهای همه اطلاعات علمی و تاریخی، از آن به عنوان یک تفریح علمی یاد می‌کردند که برای ساعت‌ها می‌تواند یک مشتاق مطالعه را سرگرم کند. این نکته مد نظر ما هم بود و به همین دلیل شیوه جُنگ را انتخاب کرده و هیچ ترتیب و آدابی را در چیدن مقالات رعایت نکردیم و نخواهیم کرد.

در شماره جدید این تلاش هم صورت گرفته است که مقالات بلند کمتر، و مقالات کوتاه بیشتر باشد. ما در شماره قبل بیش از شصت مقاله داشتیم و در شماره جدید حدود هشتاد مقاله. ما این مسأله را امتیازی برای پيام بهارستان می دانیم چرا که در هر شماره، برای هر خواستاری، دست کم دو سه مطلب باب میلش وجود دارد.

گرایش ما همچنان به انتشار مقالاتی است که حاوی سند تازه ای باشد، این نکته‌ای است که به آن اهمیت می دهیم. اما از انتشار مقالاتی که به نوعی گزارش نسخه های خطی، سفرنامه‌های چاپ نشده، یا کتابشناسی های علمی و فنی باشد (نه فهرست های خشک و خالی) استقبال می‌کنیم.

علاقه مندیم این نشریه به عنوان منبع و ماده ای برای تاریخ و فرهنگ تمدن اسلامی و ایرانی باشد که اگر چنین باشد برای انتشار آن به خود می بالیم و صد البته از انتقاد دوستان لذت برده و آن را هم به گوش جان خواهیم شنود.

 

رسول جعفريان