دوشنبه ۰۵ تیر ۱۳۹۶    0:0:0
آخرین بروز رسانی : ۹ روز پیش


 
banner defult
منابع دیجیتال
انتشارات كتابخانه
کتاب بهارستان
پيام بهارستان
شرايط پذيرش مقالات
شماره اول و دوم
شماره سوم
شماره چهارم
شماره پنجم
شماره ششم
شماره هفتم
شماره هشتم
شماره نهم
شماره دهم
شماره يازدهم
شماره دوازدهم
شماره سيزدهم
شماره سيزدهم پزشکي
شماره چهاردهم
شماره چهاردهم جلد دو
شماره پانزدهم
شماره شانزدهم
شماره هفدهم
شماره هجدهم
شماره نوزدهم
شماره بيستم
ويژه‌نامه ماليه و اقتصاد
شماره بیست و یكم
شماره بيست و دوم
نامه بهارستان
اسناد‌ بهارستان
سند پژوهی بهارستان
مطبوعات قديمي
The Parliament's Library

شماره پنجم
يادداشت سردبير
مجموعه مقالات
 
 
يادداشت سردبير

آغاز دومین سال فعالیت پیام بهارستان در لباس نو برای دوستان ما از جمع کارکنان کتابخانه و مؤلفان مقالات، دلگرم‌کننده است. در واقع از این که توانستیم چهار شماره و اكنون پنجمين شماره را با انبوهی از مقالات خدمت دوستداران ارائه دهیم و شاهد ستایش‌ها از یک طرف و انتقادها از طرف دیگر باشیم، حس خوبی داریم. در اینجا باید چند نکته را یادآور شویم:

اول آن که ما به دوستانی که برای این نشریه قلم می زنند در درجه اول تأکید کرده‌ایم از ارائه مقالات بلندِ تحلیلی به این نشریه خودداری کنند، در عوض، سعی کنند مقاله‌ای حاوی یک یا چند سند با تحلیلی در حول و حوش آن به ما ارائه دهند آن هم با این هدف که در عرصه تاریخ، نقطه کوری را روشن کنند تا دیگران در آن روشنایی قدمی به پیش برداشته، تحقیق در آن زمینه را ادامه دهند. این توصیه برای نشریه‌ای مانند نشریه ما که هدفش نه انتشار مقالات پژوهشی بلکه مقالات علمی ـ سندی است، توصیه‌ای منطقی است و امیدواریم کسی از ما نرنجد.

دوم لازم است نکته ای را درباره برخی از همین اوراقی که نامش «سند»‌ است عرض کنیم. در واقع هر چیزی که به عنوان خاطره نقل می شود یا هر مطلبی که روی کاغذی نوشته می شود و به آن سند گفته می‌شود، نمی‌تواند مستند يا درست هم باشد. خاطره که تکلیفش روشن است، اما نوشته‌جات هم که عنوان سند به خود می گیرد، برای مقبولیت نیاز به تأمل دارد.

فرض کنید در میان عرایض که بخش عمده اسناد مجلس شورای ملی را در بیست و چهار دوره تشکیل می‌دهد، از شهری، از دیاری از روستایی گزارشی به مجلس رسیده باشد. درست است که این اوراق نامش سند است و گاهی ما فهرست یا متن آن را منتشر می‌کنیم، اما این طور نیست که لزوماً مستند و درست و قابل اعتماد هم باشد.

به عبارت دیگر، کاغذها و نوشتجات فراوانی که به عنوان سند ارائه می شود، در معرض درستی و نادرستی هستند و مستند بودن آنها مشروط به آن است که دست کم حرف مخالف آن سند در کار نباشد، نشانه های صدق از وجنات آن به چشم بیاید، دروغ بزرگ و کبیره در آن نباشد، آثار منفعت پرستی و پنبه زنی از این و آن یا در مقابل، تقدیس و تعظیم عجیب و غریب در آن نباشد. و نيز شروط دیگری که معمولاً لازم است در علم تاریخ و روش تحقیق و تتبع در تاریخ آن را دنبال کرد.

این نکته را از این بابت عرض کردیم که انتشار هر سندی در این مجموعه به معنای درستی مضمون آن نیست، بلکه تنها به این عنوان است که این برگ در یک موضوع خاص خوب است مد نظر قرار گیرد و به آن هم توجه شود.

سوم این که شروع به چاپ رساله‌هایی در این مجله کرده‌ایم که گاه طولانی است. این از آن روست که بسیاری از این رساله‌ها، حکم مقالات قدیم را دارند، پس چرا در این مجله چاپ نشوند؟ در این زمینه، ترجیحاً از دوستان درخواست کردیم، متن آنها را تایپ کرده و تصحیح شده به ما بدهند. با این حال، بنا به اهمیت آنها، اگر تصحیح انتقادی هم نشود، عجالتاً برای این که در اختیار دیگران باشد، اقدام به انتشار آنها خواهیم کرد تا بلکه دوستان دیگری توفیق نشر انتقادی آنها را داشته و محققان نیز از محتوای آنها بهره بگیرند.

چهارم این که هیچ لزومی ندارد آنچه چاپ می‌کنیم بر اساس اسناد موجود در مجلس شورای اسلامی باشد، بلکه دوستان می‌توانند بر اساس اسنادی که خود دارند یا در جایی می شناسند، مقاله‌ای تدوین کرده، بر ما منت گذاشته، برای چاپ در اختیار نشريه بگذارند.

نکته آخر اين‌كه در زمینه عکس به ویژه عکسهای تاریخی و شرح آنها مجله ما ضعیف است. در این زمینه دست کمک دراز کرده، از علاقمندانی که عکسهای تاریخی دارند خواهش داریم تا در این زمینه ما را یاری کنند.

 

رسول جعفريان