دوشنبه ۰۵ تیر ۱۳۹۶    0:0:0
آخرین بروز رسانی : ۹ روز پیش


 
banner defult

 

 

محقق ونویسنده: یاسر کنعانی

 با مروری بر تاریخ واقعه کربلا و جریانی که منجر به شهادت ابا عبدالله الحسین (ع)، اولاد و اصحابش در سال61

 هجری قمری گردید، نشان می‌دهد میزان قساوت و سنگدلی که در کشتار نوه پیامبر(ص) و اولاد و اصحابش

 صورت گرفته است، در جنگ‌ها و نبردهای تاریخی مشابهی نداشته و در ذهن انسان این سوال شکل می گیرد که

 این افراد و قاتلین چه کسانی بودند و به چه انگیزه‌ای به این جنایات دست زدند؟

قرآن کریم از در آیات مختلفی از افرادی صحبت به میان می‌آورد که مصداق  «ختم الله علی قلوبهم و علی سمعهم و علی ابصارهم غشاوة» می‌باشند که  بر قلب‌ها، گوش‌ها و چشم‌های آنها پرده و قفل  زده شده که توان « تعقل و تفقه» را بدلیل کردار و اعمالشان از دست داده‌اند.

نسب‌شناسی دشمنان اهل بیت علیهم السلام و قاتلین امام حسین(ع) از همان جنسی هستند که در منطق قرآنی به  «اولئک الانعام بل هم اضل» تعبیر شده‌اند که در خونریزی از حیوانات درنده پیشی گرفته وبا مخلوط شدن جهل و تعصب، در طول تاریخ انبیاء و اولیای الهی به  شهادت رسانده  و جامعه و قوم خود را در غصب الهی فرو بردند.

آیا می توان نام انسان یا مسلمان را بر این سفاکین و خونریزان تاریخی و اموی که با تشویق یزید بن معاویه و تحریک ابن زیاد و عمر سعد با خاندان رسالت اینگونه سقاوت کردند، گذاشت؟

 مطالعه تطبیقی تاریخ اسلام و جریانی که  منجر به پیدایش افرادی پست همچون  ابن زیاد؛ عمر سعد؛ شمر بن ذی الجوشن، خولی؛ عد بن شریک؛ ابوالحنوق؛ عمرو بن ضیقه، سنان بن انس نخعی؛ نربن حرشد صنانی که هر کدام در کشتن امام  حسین (ع) و اصحابش در روز عاشورا با یکدیگر مشارکت و پسشدستی گرفتند، مشابه همان جریانی  می‌باشد که در دوران حکومت علی ابن ابیطالب (ع) به اسم خوارج و تعابیر« قاسطین، ناکثین، مارقین» با  ضربه  ابن ملجم مرادی؛ محور عدل و قسط را پرپر کردند.

ابعاد مختلف نهضت حسینی که در خروج حسین بن علی از مکه و پناه بردن به سمت کوفه شکل گرفت با فتنه‌گری امویان و قصد یزید فاسد به  ابا عبدالله در کربلا انجامید تا اهل بیت علیهم السلام را به تسلیم و پذیرش ذلت  مجبور کنند و حسین (ع) با ندای «هیهات منا الذله » بر طاغوت زمان ؛یزید بن معاویه ؛جهاد کرد و  به فوز عظیم شهادت که همان رضایت الهی بود؛ دست یافت.

سالار شهیدان ابا عبدالله الحسین (ع) در روز عاشورا با قرائت هفت  خطبه آتشین درصدد هدایت لشگر جهل و  کفر  برآمد در سخنان انسان ساز خود؛ پیشینه و انگیزه این جریان منحرف برای بشریت  بر ملا کرد.

حضرت امام حسین (ع) با روشنگری و بصیرت‌بخشی به دشمنان درصدد هدایت آنها بود و تا لحظه شهادت این تکلیف الهی را انجام داد.

محورهای  روشنگری‌های حسینی عبارتند:

محور خطبه اول:

1- دعوت به عدم تعجیل در خونریزی و گوش دادن به موعظه

2- خروج از پراکندگی و تشتت آراء برای مقابله با نهضت حسینی

3- عدم کتمان حقایق و محاسبه دشمنان امام  با نفس خود

محور خطبه دوم:

4- احترام به وصی پیامبر(ص) و فرزند علی مرتضی و سلاله حمزه و جعفر طیار

5-دعوت به اقرار حق توسط  افراد مسن و با سابقه‌ای که در لشگر کفر بودند

6- افشای نام اسامی چند نفر از بیعت کنندگان کوفی که در لشگر کفر بودند

محور خطبه سوم:

7- مذمت عهد‌شکنی و بیعت‌شکنی کوفیان

8-تدارک کشتار اهل بیت با شمشیر و اعتباری که بواسطه آنها به قدرت و مکنت رسیده بودند.

9- لشگریان یزید برای دنیا‌طلبی و مطامع دنیوی  به یاری ظلم پرداختند

10- دعوت به عدم دشمنی ، شنکجه و آزار امام و یارانش

11- زنا‌زاده بودن لشگریان یزید و ابن زیاد خبیث

12-نرفتن زیر با ذلت تسلیم و بیعت  در برابر یزید

محورخطبه چهارم:

13- تاثیر سخنان امام بر حر بن یزید و نصحیت وی به لشگریان کفر

14-غلبه شیطان بر لشگریان عمر سعد و نامیدن آنها به «اصحاب شیطان»

15-بستن آب بر روی اصحاب پیامبر (ص) از مصادیق ظلم و جهل است

16- ای پیروان شیطان اگر دین ندارید، آزاده باشید.

محور خطبه پنجم:

17-لزوم  شکر خداوند  و مذمت تکیه بر مواهب دنیوی

18- کوری و مستی لشگریان کفر در برابر غضب الهی و عقاب دنیوی

19- اعلان «کفر» قاتلین اصحاب امام حسین و خاندانش

20- دل‌های لشگریان کفر از حرام پر شده و به ظلم سیاه شده است

محور خطبه ششم:

21- اقدام به معرفی نسب خود  و جایگاه الهی و نبوی امام حسین

22- هشدار لشگر کفر به غصب الهی که بر یهود، نصاری و مجوس به دلیل عدم تبعیت از پیامبران الهی نازل شده است.

محور خطبه هفتم:

23- لشگریان ابن زیاد و یاران کافرش مسلمان نیستند و مقدسات را به تمسخر می‌گیرند

24- لشگریان کفر از تحریف‌کنندگان قرآن هستند

25- مردم کوفه بازیچه رجاله‌های شامی و ابو‌سفیان شدند

26- قاتلین امام ننگ تاریخ را رقم می زنند و زندگی کوتاهی خواهند داشت و بهره‌ای از آن نخواهند برد.

27- بر آنها حاکمی خونخوار بر آنها مسلط خواهد شد(حجاج بن یوسف)

شیوه‌های مقابله  لشگر کفر با خطبه‌های ابا عبدالله:

1- ممانعت از ادامه روشنگری امام به بهانه « گرمی هوا و خسته شدن» یزیدیان

2- انکار ارسال نامه بیعت توسط قیس بن اشعث از رجاله‌های کوفی در مواجهه با افشاگری امام

3- تهدید با شمشیر و نیزه در برابر منطق قرآنی ابا عبدالله

4- مخالفت یزیدیان و این ادعا که  بر سپاه حسین، آب را باز نخواهند کرد و این حرف‌ها به گوش آنها نخواهد رفت.

5- فرمان عمرسعد ملعون برای طبل‌کوبی و ایجاد سرو صدا برای جلوگیری از شنیده شدن سخنان ابا عبدالله

6- تمسخر شمر به اقدام سپاه امام  به انداختن آتش در خندق اطراف خیمه‌ها و قیاس دروغین  اینکه چه اشتیاقی به آتش دوزخ دارید.

7- صدور فرمان حمله به خیام حسینی توسط عمر سعد ملعون

8- به شهادت رساندن ابا عبدالله و یاران با وفایش

عظمت و شیوایی پیام‌های  ابا عبدالله الحسین (ع) که بخشی از آنها در خلال چندین خطبه روز عاشورا

 استخراج شده است، نشان می‌دهد که طاغوت و یزیدیان در برابر منطق الهی و مستدل امام، حربه‌ای جز آنچه که امروزه  «شانتاژ و جوسازی» نامیده می‌شود، نداشتند و کارشکنی، تمسخر عقاید مذهبی و تفسیر به رای آیات قرآنی ازابزارهای امویان و طاغوتیان در برایر جبهه حق و عدالت بوده است.

منابع مقاله:

*کتاب زندگانی حضرت ابی‌عبدالله الحسین (ع)سیدالشهداء ج اول-عمادالدین حسین اصفهانی؛1347 شمسی؛ شرکت سهامی طبع کتاب

* کتاب بلاغه الحسین ص 331

* کتاب النفس المهموم

*کتاب بحارالانوار ؛ج 10 ص 203